خیلی سخته اون کسی که گفت واسه چشات میمیره
بره و دیگه سراغی از تو و نگات نگیره
خیلی سخته توی پاییز با غریبی اشنا شی
اما وقتی که بهار شد یه جوری ازش جدا شی
خیلی سخته که دلی رو با نگات دزدیده باشی
وسط راه اما از عشق یه کمی ترسیده باشی
خیلی سخته بری یک شب واسه چیدن ستاره
ولی تا رسیدی اونجا ببینی روز شد دوباره

وقتی از غربت ایام دلم می گیرد
مرغ امید من از شدت غم می میرد
دل به رویای خوش خاطره ها می بندم
باز هم خاطره ها دست مرا می گیرد

به نسیمی همه راه به هم می ریزد
کی دل سنگ تو را اه به هم میریزد؟
سنگ در برکه می اندازم و می پندارم
با همین سنگ زدن ماه به هم می ریزد!
عشق بر شانه هم چیدن چندین سنگ است
گاه می ماند و گاه به هم می ریزد
هر چه را عقل به یک عمر به دست اوردست
دل به یک لحظه ی کوتاه به هم می ریزد
اه.یک روز همین اه تو را می گیرد
گاه یک کوه به یک کاه به هم میریزد...

گفتمش دل می خری؟پرسید چند؟
گفتمش دل مال تو تنها بخند...
خنده کرد و دل زدستانم ربود
تا به خود باز امدم او رفته بود
دل ز دستش روی خاک افتاده بود
جای پایش روی دل جا مانده بود...