یکی بود یکی نبود  زیر گنبد کبود  لخت و عور تنگ غروب  سه پری نشسته بود
زار و زار گریه می کردن پریا    مثل ابرای بهار گریه می کردن پریا
پریای نازنین  چه تونه زار می زنین  نمی گین که برف می یاد
نمی گین بارون می یاد   نمی ترسین پریا
پریا گشنتونه   پریا تشنه تونه   پریا خسته شدین   مرغ پر بسته شدین
دنیای ما قصه نبود   پیغوم سر بسته نبود    دنیای ما عیونه   هر کی می خواد بدونه
دنیای ما مار داره    بیابوناش خار داره    هر کی باهاش کار داره    دلش خبر دار داره
دنیای ما بزرگه    پر از شغال و گرگه    دنیای ما همینه     بخوای نخوایی اینه

 

یارم چو قدح به دست گیرد                        بازار بتان شکست گیرد
هر کس بدید چشم او گفت                         کو محتسبی که مست گیرد
در بحر فتاده ام چو ماهی                         تا یار مرا به شست گیرد
در پای فتاده ام به زاری                          ایا بود ان که دست گیرد
خرم دل انکه همچو حافظ                        جامی زمی الست گیرد

 

انقدر ارزوهایم را به گور برده ام که دیگر جایی برای برای جسدم نیست

 

مرگ ان نیست که در قبر سیاه دفن شوم
مرگ ان است که از خاطر تو با همه خاطره ها محو شوم

ببخش!
نه به خاطر انکه انها لیاقت بخشش تو را دارند
بلکه به این خاطر که تو لیاقت داری انها را ببخشی.

 

  دنیا گلی ست که گلبرگهایش خیالی و
خارهایش حقیقی ست.

 

توی دنیای بچه ها هر کی زودتر بگه دوستت دارم برنده است.
ولی تو دنیای بزرگتر ها هر کی اینو زودتر بگه بازنده است.

ستاره پنج انتها داره
مربع چهار انتها داره
مثلث سه انتها
پاره خط دو انتها
امیدوارم که دوستی ما

بی انتها باشه

ماهی به اب گفت :تو نمی تونی اشکای منو ببینی
چون من تو ابم.
اب گفت:من می تونم اشکای تو رو حس کنم
چون توی قلب منی.

 

توی زندون قلبت این قدر شلوغ می کنم
این قدر زندونی ها رو اذیت می کنم
تا مجبور بشی من رو بفرستی انفرادی

گفتم اخر عشق را معنا کنیم
بلکه جای خویش را پیدا کنیم
امدم دیدم که جای لاف نیست
عشق غیر از عین و شین و قاف نیست
امدم گفتم به اوای جلی
عین یعنی عدل مولایم علی
شین یعنی شور الله الصمد
قاف یعنی قل هو الله و احد

 

عاشق شدن مثل دست زدن به اتیش می مونه.
   پس سعی کن تا وقتی جراتش رو پیدا نکردی
   هیچ وقت بهش دست نزنی
   اما اگه بهش دست زدی
   سعی کن طاقتشو داشته باشی.

 

 

عشق ایستادن زیر باران و با هم خیس شدن نیست.
عشق ان است که یکی برای دیگری چتر شود
وان یکی هیچ گاه نفهمد که چرا خیس نشد

سعی کن تو زندگیت مثل زود پز باشی
یعنی تو اوج زمانی که جوش میاری سوت بزنی.

در این سرای بی کسی کسی به در نمی زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند
یکی زشب گرفتگان چراغ بر نمی کند
کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند
نشسته ام انتظار این غبار بی سوار
دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند
دل خراب من دگر خرابتر نمی شود
که خنجر غمت از این خرابتر نمی زند
گذرگهی است پر ستم که اندرو به غیر غم
یکی صلای اشنا به رهگذر نمی زند
چه چشم پاسخ است ازین دریچه های بسته ات؟
برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی زند
نه سایه دارم و نه بر بیفکنندم ار سزاست
اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی زند